Η τύχη του πρωτάρη: Macaroni and Cheese

Save pagePDF pageEmail pagePrint page

Όλες τις συνταγές που έχω ανεβάσει ως τώρα τις έχω μαγειρέψει πολλές φορές. Αυτή τη συνταγή μόνο μία, και σκοπός μου είναι να περιγράψω τη διαδικασία όπως την ακολούθησα (και τι έκανα διαφορετικό) καθώς και το αποτέλεσμα. Τη συνταγή αυτή την είχα δει στο περιοδικό Everyday Food (της Martha Stewart), αλλά σα φαγητό το είχα δει σε πολλές ταινίες και σήριαλ (το αποκαλούν για συντομία Mac & Cheese και είναι κλασσικό Αμερικανικό φαγητό) και πάντα ήθελα να το δοκιμάσω. Πρόκειται για μακαρόνια φούρνου. Στη συνταγή αναφέρει Elbow Pasta. Εγώ χρησιμοποίησα κοφτό μακαρονάκι.

ΚΟΦΤΟ ΜΑΚΑΡΟΝΑΚΙ ΦΟΥΡΝΟΥ (MAC & CHEESE)

Για 6-8 άτομα

ΥΛΙΚΑ

  •  Ένα πακέτο (μισό κιλό) κοφτό μακαρονάκι
  • 4 Κουταλιές (60 γρ) Βούτυρο
  • 1 Μικρό Κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
  • 1/4 Κούπας (4 κοφτές κουταλιές) αλεύρι
  • 1 λίτρο γάλα
  • 300 γρ Τυρί γκούντα τριμμένο στο χοντρό τρίφτη (ή άλλο γλυκό τυρί)
  • 250 γρ Ζαμπόν, κομμένο σε κύβους του 1 εκ. περίπου
  • 2 φέτες ψωμί για τοστ

Αρχικά έβρασα τα ζυμαρικά σε μία μεγάλη κατσαρόλα σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου. Ήταν πολύ σημαντικό να μη βράσουν ούτε λεπτό παραπάνω, αφού θα μαγειρευτεί κι άλλο στο φούρνο. Τα στράγγιξα και τα έβαλα κατά μέρος. Στην ίδια κατσαρόλα που έβρασα τα ζυμαρικά χαμήλωσα το μάτι στο μέτριο και έβαλα το βούτυρο. Μόλις έλειωσε έβαλα το κρεμμύδι και το άφησα να μαγειρευτεί στο βούτυρο για 3 λεπτά περίπου. Μετά έριξα σιγά σιγά και πολύ προσεκτικά, ώστε να μη σβολιάσει, το αλεύρι. Όταν τέλειωσα με το αλεύρι (το οποίο είχε ανακατευτεί με το βούτυρο) άρχισα να ρίχνω το γάλα, σε πολύ αργό ρυθμό. Το γάλα δεν το είχα ζεστάνει. Το είχα απλά εκτός ψυγείου για λίγη ώρα, αλλά ήταν ακόμη κρύο.  Δεν ξέρω αν έπρεπε να το είχα ζεστάνει, και ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα.

Η συνταγή λέει ότι σε 6-8 λεπτά το μίγμα θα έπηζε ελαφρώς. Εμένα έκανε πολύ περισσότερο. Όλη την ώρα ήμουν από πάνω και ανακάτευα. Όταν έγινε τελικά έπηξε ελαφρώς (κολλούσε στην ξύλινη κουτάλα) πρόσθεσα 1 κουταλάκι αλάτι, το τυρί (από το οποίο είχα βάλει στην άκρη μισή κούπα για τη συνέχεια) και το ζαμπόν. Ανακάτεψα καλά και πρόσθεσα και το μακαρονάκι, συνεχίζοντας να ανακατεύω.

Άναψα το φούρνο στον αέρα στους 180 βαθμούς. Το μείγμα από την κατσαρόλα το έβαλα σε ένα πυρίμαχο σκεύος, διαστάσεων περίπου 24×30. Έτριψα στο μούλτι το ψωμί και το ανακάτεψα με το τυρί και πρόσθεσα ¼ κουταλάκι αλάτι. Το μίγμα το άπλωσα στο ταψί πάνω από τα ζυμαρικά. Μόλις ο φούρνος πήρε τη θερμοκρασία έβαλα το ταψί στο φούρνο. Το άφησα για μισή ώρα. Περίπου στο τέταρτο το ταψί το γύρισα ώστε η πλευρά που έβλεπε μέσα να βλέπει προς τα έξω, γιατί μέχρι εκείνη την ώρα είχε πάρει χρώμα μόνο η πλευρά που έβλεπε προς τα έξω.  Όταν έσβησα το φούρνο άφησα το ταψί για λίγο μέσα με μισάνοιχτη την πόρτα.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Ήταν πολύ νόστιμο. Βέβαια δεν το είχα δοκιμάσει ποτέ στο παρελθόν, οπότε δεν έχω μέτρο σύγκρισης. Όταν το μαγείρευα φοβήθηκα ότι το κρεμμύδι με το βούτυρο θα έκανε το φαγητό πολύ βαρύ (στη γεύση και στο στομάχι), αλλά τελικά ήταν μια χαρά. Τη επόμενη φορά που θα το φτιάξω θα δοκιμάσω να βάλω άλλα τυριά, ίσως και λίγο πιο αλμυρά (προσέχοντας το αλάτι). Θα δοκιμάσω να βάλω και καπνιστή γαλοπούλα αντί για ζαμπόν. Πάντως είχε επιτυχία (άρεσε πολύ και στα παιδιά) και σίγουρα θα το μαγειρέψω ξανά.




2 Σχόλια

Filed under Ζυμαρικά

  • Rita Mour

    το σχόλιο ίσως να μη κολλάει σε αυτή τη συνταγή, αλλά όταν θέλω να κάνω ΠΟΛΥ ελαφριά μπεσαμέλ για όποιον λόγο, βάζω 1 μέρος συμπηκνωμένο γάλα και 2 μέρη νερό, 2-3 κουταλιές αλεύρι(όσο χρειαστεί ανάλογα την ποσότητα υγρών), αλάτι, μοσχοκάρυδο και ανακατεύω μέχρι να πήξει σαν να κάνω κρέμα. στο τέλος μπορείς να ρίξεις και ένα αβγό ή λίγο βούτυρο για να την απογειώσεις, εγώ συνήθως δεν το κάνω.
    Επίσης στο τέλος όταν ρίχνω τα τυριά από πάνω πριν το βάλω στο φούρνο, τα ανακατεύω με τριμμένη φρυγανιά και λίγο μοσχοκάρυδο έτσι ώστε να πάρει η φρυγανιά γεύση απ τα τυριά και να βάλω λιγότερη ποσότητα.

    Μιλάμε για πολύ διαιτητική κατάσταση, αλλά ο φίλος μου που τα τρώει όλα πίτα στο λίπος την κατευχαριστιέται. Κάτι θα λέει αυτό :Ρ

    • Ωραίο ακούγεται… Αν και δεν φτιάχνω και πολύ συχνά μπεσαμέλ